<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure><\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\nW roku 1993, w trakcie jednej z ekspedycji do wraku Titanica odnaleziono rzeczy osobiste pana Irwina. W\u015br\u00f3d nich – ponad dwadzie\u015bcia zeszyt\u00f3w nut, w tym jeden, zatytu\u0142owany \u201eSome of these days\u201d. To w\u0142a\u015bnie ten egzemplarz znajdowa\u0142 si\u0119 w gablocie. Wiele liter z ok\u0142adki by\u0142o nieczytelnych, ale akurat tytu\u0142 pozosta\u0142 bardzo dobrze widoczny.<\/p>\n
Zainteresowa\u0142em si\u0119 tym eksponatem nieco bli\u017cej, z kilku powod\u00f3w. Po pierwsze, to rzecz osobista, kiedy\u015b komu\u015b bliska. Po drugie, to nic innego jak muzyka, kt\u00f3r\u0105 kto\u015b lubi\u0142 gra\u0107, \u015bpiewa\u0107 czy s\u0142ucha\u0107 ponad sto lat temu. A po trzecie, to element historii danego cz\u0142owieka, zamkni\u0119ty w jego walizce, spoczywaj\u0105cej przez kilkadziesi\u0105t lat, nietkni\u0119tej na dnie oceanu\u2026<\/p>\n
Wykona\u0142em wiele zdj\u0119\u0107 tej ok\u0142adki, pod r\u00f3\u017cnym k\u0105tem. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce rozczyta\u0107 mo\u017cna wi\u0119cej liter, ni\u017c te tytu\u0142owe. Poza stylowym rysunkiem profilu kobiety i kwiat\u00f3w, na dole znajdowa\u0142 si\u0119 napis \u201eWill Rossiter\u201d. To nazwa bardzo znanego wydawnictwa muzycznego z Chicago z prze\u0142omu wiek\u00f3w. Warto wspomnie\u0107, \u017ce sam Wallace Hartley, skrzypek i kapelmistrz orkiesty na Titanicu korzysta\u0142 z nut wydawnictwa Willa Rossitera.<\/p>\n
Moj\u0105 uwag\u0119 przyku\u0142 dodatkowo napis, po prawej stronie ok\u0142adki, sk\u0142adaj\u0105cy si\u0119 z liter \u201eOWL\u201d. Patrz\u0105c na oryginalny egzemplarz z Titanica, nie mog\u0142em zorientowa\u0107 si\u0119, jakiego napisu by\u0142 cz\u0119\u015bci\u0105. Zainteresowa\u0142o mnie to, co to by\u0142a za muzyka i jak m\u00f3g\u0142 wygl\u0105da\u0107 ten zeszyt, gdy by\u0142 nowy\u2026<\/p>\n
Jakie\u017c by\u0142o moje zdziwienie, gdy po d\u0142ugich poszukiwaniach uda\u0142o mi si\u0119 natrafi\u0107 na identyczny egzemplarz wydawnictwa, w ameryka\u0144skim sklepie ze starymi nutami. Oniemia\u0142em, gdy zobaczy\u0142em wspomniane wcze\u015bniej litery \u201eOWL\u201d jako cz\u0119\u015bc napisu \u201eIRENE HOWL<\/strong><\/span>EY\u201d, kt\u00f3ra to pierwsza wykona\u0142a ten utw\u00f3r w Vaudeville.<\/p>\n Jak cudownie by\u0142o patrze\u0107 na t\u0105 sam\u0105 ok\u0142adke, w pe\u0142ni kolor\u00f3w i barw! Ogromnie ucieszy\u0142em si\u0119 ze znaleziska, wydanego w 1910 roku, na dwa lata przed zatoni\u0119ciem Titanica.<\/p>\n Z przyjemno\u015bci\u0105 przegl\u0105da\u0142em strony nut i s\u0142owa utworu, kt\u00f3re wraz z muzyk\u0105 napisane zosta\u0142y przez Shelton\u2019a Brooks\u2019a.<\/p>\n \u201eSome of these days you\u2019ll miss me honey,<\/em><\/p>\n Some of these days you\u2019ll feel so lonely,<\/em><\/p>\n You\u2019ll miss my hugging,<\/em><\/p>\n You\u2019ll miss my kissing,<\/em><\/p>\n You\u2019ll miss me honey when you go away (\u2026)\u201d.<\/em><\/p>\n Tekst, cho\u0107 prosty, ma w sobie pewien \u0142adunek emocjonalny.\u00a0Sp\u00f3jrzmy na\u00a0nuty odnalezionego identycznego egzemplarza:<\/p>\n Finalnie, chcia\u0142em us\u0142ysze\u0107, jak brzmi rzeczony utw\u00f3r. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce poza do\u015b\u0107 wczesnymi wykonaniami doczeka\u0142 si\u0119 bardzo wielu cover\u00f3w, w latach 20 b\u0119d\u0105c wykonywany w jazzowych i ragtime\u2019owych aran\u017cacjach, a w latach 50\/60 staj\u0105c si\u0119 hitem takich wykonawc\u00f3w jak Bobby Darrin. Wiele wykona\u0144 tej piosenki mo\u017cna znale\u017a\u0107 na youtube.<\/p>\n Wr\u00f3\u0107my jednak do 1912 roku i samego pana Irwina. Wielu pewnie pomy\u015bla\u0142oby, \u017ce Howard Irwin to pasa\u017cer Titanica\u2026 by\u0107 mo\u017ce wielu z nas zada\u0142oby sobie pytanie, czy prze\u017cy\u0142, czy zgin\u0105\u0142, patrz\u0105c na list\u0119 pasa\u017cer\u00f3w w tej samej sali wystawy, gdzie le\u017ca\u0142y jego nuty. Ale nie odnale\u017aliby\u015bmy tam jego nazwiska.<\/p>\n Poniewa\u017c dla wielu os\u00f3b historia Titanica to nie tylko przedmioty pochodz\u0105ce ze statku, ale tak\u017ce historie ludzi, postaram si\u0119 zwi\u0119\u017ale opisa\u0107 histori\u0119 w\u0142a\u015bciciela odnalezionych nut.<\/p>\n Howard Irwin przyja\u017ani\u0142 si\u0119 z Henry\u2019m Sutehallem, kt\u00f3ry to chcia\u0142 wybra\u0107 si\u0119 na pok\u0142adzie Titanica do Nowego Jorku. Henry specjalnie czeka\u0142 na mo\u017cliwo\u015b\u0107 podr\u00f3\u017cy, korzystaj\u0105c z dziewiczego rejsu najnowszego statku White Star Line. Wiemy to z jego korespondencji, wysy\u0142anej bliskim przed podr\u00f3\u017c\u0105.<\/p>\n Henry, pochodz\u0105cy z Buffalo w USA, mia\u0142 rdzennie angielskie pochodzenie, tak wi\u0119c w trakcie swojego pobytu na Starym L\u0105dzie, odwiedza\u0142 cz\u0142onk\u00f3w swojej rodziny. Zawodowo zajmowa\u0142 si\u0119 tapicerowaniem siedze\u0144 w powozach i wczesnych automobilach. W swoim miejscu pracy, w Buffalo, pozna\u0142 Howarda Irwina, z kt\u00f3rym szybko si\u0119 zaprzyja\u017ani\u0142. W 1910 roku, panowie wybrali si\u0119 w podr\u00f3\u017c po USA, pracuj\u0105c w r\u00f3\u017cnych miejscach i imaj\u0105c si\u0119 wszelkich zaj\u0119\u0107, pozwalaj\u0105cych im na utrzymanie. W kolejnych miesi\u0105cach, podr\u00f3\u017cowali po Australii oraz Po\u0142udniowej Afryce, finalizuj\u0105c swoje podr\u00f3\u017ce w Anglii w 1912 roku. Warto wspomnie\u0107, \u017ce pan\u00f3w \u0142\u0105czy\u0142a wsp\u00f3lna pasja, czyli muzyka. Henry gra\u0142 na skrzypcach, a Howard na klarnecie. R\u00f3\u017cni\u0142 za\u015b ich styl \u017cycia. Henry \u2013 spokojny, cichy i kulturalny, Howard \u2013 arogancki, nie stroni\u0105cy nawet od r\u0119koczyn\u00f3w.<\/p>\n W dniu 10 kwietnia 1912 roku Henry wszed\u0142 na pok\u0142ad Titanica. Niestety, nie jest znany pow\u00f3d, dlaczego Howard mu nie towarzyszy\u0142. Wed\u0142ug Dona Lyncha, historyka Titanica, w gazecie o tytule „Buffalo Courier” by\u0142o wspomniane, \u017ce Irwin by\u0142 ju\u017c w\u00f3wczas w domu w USA. Nie mniej jednak, Henry Sutehall, razem ze swoim baga\u017cem, zabra\u0142 na pok\u0142ad statku r\u00f3wnie\u017c baga\u017c nieobecnego przyjaciela. W kilka dni p\u00f3\u017aniej, w nocy z 14 na 15 kwietnia, zgin\u0105\u0142 w katastrofie. Jego cia\u0142a nigdy nie odnaleziono. Baga\u017c Howarda odnaleziono ponad 80 lat p\u00f3\u017aniej, nadal zamkni\u0119ty i spoczywaj\u0105cy w piasku na g\u0142\u0119boko\u015bci ponad czterech kilometr\u00f3w\u2026<\/p>\n Pr\u00f3bowa\u0142em ustali\u0107, w jakiej z walizek wydobytych z wraku odnaleziono wspomniane rzeczy osobiste. Wed\u0142ug mojego bie\u017c\u0105cego stanu wiedzy, w 1993 roku odnaleziono jedn\u0105 walizk\u0119 i prawdopodobnie w\u0142a\u015bnie ta walizka mog\u0142a nale\u017ce\u0107 do Howarda Irwina:<\/p>\n<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure><\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\n<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure><\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\n<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\n<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\n<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\n<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure><\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\n